sonete 8
o limba trista si un gland nelins s-o facem draga mea cit mai destins salteaua o s-o dam la macerat cu iz de unghie inflorita-n cald apus de ce-o ramine dupa noi un sac de vorbe din acide ploi o sa te iau virtos de ceafa doar sa te privesc ca pe un ultim dar sa te cunun si sa te istovesc de ani de umbra si de lemn ciinesc in care am ciopli dac-ar fi loc istorii si amoebe de noroc zimbeste dar cum nu mi-ai mai zimbit de cind am sa mai uit ca ne-am murit
o limba trista si un gland nelins
s-o facem draga mea cit mai destins
salteaua o s-o dam la macerat
cu iz de unghie intlorita-n cald
apus de ce-o ramine dupa noi
un sac de vorbe din acide ploi
o sa te iau virtos de ceata doar
sa te privesc ca pe un ultim dar
sa te cunun si sa te istovesc
de ani de umbra si de lermn ciinesc
in care am ciopli dac-ar fi loc
istorii si amoebe de noroc
zimbeste dar cum nu mi-ai mai zimbit
de cind am sa mai uit ca ne-am murit